1. เหตุการณ์ที่ 1 พ.ศ. 2566

คดีรัฐธรรมนูญเกี่ยวกับการออก พ.ร.ก.เลื่อนการบังคับใช้ พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย ในปี 2566 ซึ่งจบลงด้วยการที่ศาลรัฐธรรมนูญมีมติว่า พ.ร.ก.ดังกล่าวขัดต่อรัฐธรรมนูญ เพราะเข้าข่ายเป็นการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายวิธีพิจารณาคดีอาญาซึ่งรัฐธรรมนูญห้ามมิให้ออกเป็นพระราชกำหนด ส่งผลให้ พ.ร.ก.

ฉบับนี้ตกไปและกฎหมายเดิมกลับมาบังคับใช้ตามกำหนดการเดิม

2. เหตุการณ์ที่ 2 พ.ศ. 2566

ย้อนไปในช่วงปลายปี 2565 สภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาได้ผ่านร่าง พ.ร.บ.ป้องกันและปราบปรามการทรมานและการกระทำให้บุคคลสูญหาย โดยมีกำหนดบังคับใช้ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2566 อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2566 ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ พ.ร.ก.แก้ไขเพิ่มเติม พ.ร.บ.

ดังกล่าว เพื่อเลื่อนการบังคับใช้มาตรการสำคัญอย่างการ 'บันทึกภาพและเสียงขณะควบคุมตัว' ออกไปเป็นเวลา 1 ปี (ไปเป็นวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2567) โดยอ้างเหตุผลเรื่องความไม่พร้อมด้านงบประมาณและอุปกรณ์ของเจ้าหน้าที่ การออก พ.ร.ก.

ดังกล่าวสร้างความไม่พอใจและถูกตั้งคำถามจากภาคประชาสังคมและนักกฎหมาย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาจึงได้เข้าชื่อยื่นคำร้องต่อศาลรัฐธรรมนูญให้วินิจฉัยความชอบด้วยรัฐธรรมนูญ ในวันที่ 25 กรกฎาคม 2566 ศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำวินิจฉัยว่า การออก พ.ร.ก. ฉบับนี้เป็นการ 'แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายวิธีพิจารณาคดีอาญา' ซึ่งต้องห้ามตามรัฐธรรมนูญ พ.ร.ก.

ฉบับนี้จึงตกไปทันที และมาตราว่าด้วยการบันทึกภาพและเสียงการควบคุมตัวจึงกลับมาบังคับใช้ตามกำหนดเดิมคือ 22 กุมภาพันธ์ 2566

3. เหตุการณ์ที่ 3 พ.ศ. 2566

บุคคลไม่ต้องรับโทษอาญา เว้นแต่ได้กระทำการอันกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลา ที่กระทำนั้นบัญญัติเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ และโทษที่จะลงแก่บุคคลนั้นจะหนักกว่าโทษที่บัญญัติไว้ใน กฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาที่กระทำความผิดมิได้ ในคดีอาญา ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าผู้ต้องหาหรือจำเลยไม่มีความผิด แ

ละก่อนมีคำพิพากษา อันถึงที่สุดแสดงว่าบุคคลใดได้กระทำความผิด จะปฏิบัติต่อบุคคลนั้นเสมือนเป็นผู้กระทำความผิดมิได้ การควบคุมหรือคุมขังผู้ต้องหาหรือจำเลยให้กระทำได้เพียงเท่าที่จำเป็น เพื่อป้องกันมิให้มีการหลบหนี ในคดีอาญา จะบังคับให้บุคคลให้การเป็นปฏิปักษ์ต่อตนเองมิได้ คำขอประกันผู้ต้องหาหรือจำเลยในคดีอาญาต้องได้รับการพิจารณาแ

ละจะเรียกหลักประกัน จนเกินควรแก่กรณีมิได้ การไม่ให้ประกันต้องเป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติ