1. ออกใบแจ้งประเมิน พ.ศ. 2566

หน่วยงานท้องถิ่นออกใบแจ้งประเมินภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้างแก่เจ้าของทรัพย์/ผู้มีหน้าที่เสียภาษี โดยใช้ราคาประเมินเป็นฐานคำนวณ

2. ผู้เสียภาษีไม่เห็นด้วย — ยื่นคัดค้าน พ.ศ. 2566

ผู้เสียภาษีไม่เห็นด้วยกับใบแจ้งประเมิน โดยชี้ว่าราคาประเมินไม่สอดคล้องกับราคาตลาดจริง หรือการคำนวณทำให้ภาระภาษีเกินสมควร จึงยื่นเรื่องไม่เห็นด้วยในสาระของการประเมิน

3. อุทธรณ์คณะกรรมการ อ.ท.ภ. พ.ศ. 2566

เมื่อคัดค้านในขั้นประเมินไม่แล้วเสร็จ ผู้เสียภาษีอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการอุทธรณ์ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง (อ.ท.ภ.) ตาม พ.ร.บ.ภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง พ.ศ. 2562 — กลไกตรวจทานข้อเท็จจริงและความชอบด้วยกฎหมายก่อนเข้าสู่ศาล

4. ฟ้องต่อศาลภาษีอากร พ.ศ. 2566

เมื่อยังไม่พอใจผลอุทธรณ์ โจทก์ฟ้องขอเพิกถอนใบแจ้งประเมินต่อศาลภาษีอากร (ศูนย์กลางคดีภาษีอากร) โดยยกข้อโต้แย้งว่าการประเมินไม่ชอบด้วยกฎหมาย/ไม่เป็นธรรม ผูกกับข้อกฎหมายและข้อเท็จจริงเฉพาะคดี

5. ขอบเขตการวินิจฉัยของศาล พ.ศ. 2566

ศาลตรวจสอบ 'ความชอบด้วยกฎหมาย' ของใบแจ้งประเมิน — ต้องพิจารณาว่าการประเมินขัดหลักการตามกฎหมายหรือไม่ (เช่น การอ้างราคาประเมินไม่สอดคล้องราคาตลาด การคำนวณทำให้ภาระเกินสมควร) และว่าโจทก์ปฏิบัติตามขั้นตอนอุทธรณ์ครบถ้วนหรือไม่

6. ผลคดี พ.ศ. 2566

ไม่มีข้อมูลผลคำพิพากษาหรือคำสั่งระดับสุดท้ายของศาลในที่นี้ — จึงวิเคราะห์ในระดับ 'ทิศทางข้อพิพาท' และ 'กรอบกฎหมาย' เท่านั้น